สังคมทำเงิน Make Money Online

สังคมทำเงิน Make Money Online

สังคมแห่งการแบ่งปัน แบ่งปันรายได้ แบ่งปันความรู้ แบ่งปันสาระ

clock

ราคาทองคำวันนี้

Statistics

Post ทั้งหมด 1432 หัวข้อ in 641 subjects

สมาชิกทั้งหมด 398 คน

สมาชิกล่าสุดคือ dekinw

เข้าสู่ระบบ(Log in)

ลืม(forget) password

ราคาน้ำมัน

ดอกเบี้ย อัตราแลกเปลี่ยน

music online

Ad

คนออนไลน์

website counter

map


วิญญาณกับเรือสำเภาที่จม

Share

Admin
Admin

จำนวนข้อความ : 698
Join date : 06/06/2010

วิญญาณกับเรือสำเภาที่จม

ตั้งหัวข้อ  Admin on Tue May 21, 2013 12:00 am

วิญญาณกับเรือสำเภาที่จม

ย้อนหลังไปราวหกสิบปี แม่ผู้เขียนอายุประมาณสิบขวบ

อยู่ในหมู่บ้านชนบทในจังหวัดสุโขทัยอันเป็นบ้านเกิด ตาของ

ผู้เขียนมีที่นาจำนวนมากและมีความคิดจะบุกเบิกหาที่ดินในที่ดอนสักแปลงหนึ่ง

สำหรับปลูกกล้วย เพราะแม่ผู้เขียนซึ่งเป็นลูกสาว คนเดียวชอบกินกล้วยทอดมาก

ตลาดร้านรวงในสมัยนั้นไม่มีให้ซื้อหา ใครอยากกินอะไรก็ต้องทำเอาเองทั้งสิ้น

ในที่สุดตา ก็หาที่ดินได้ในทำเลที่พอใจ อยู่ห่างจากหมู่บ้านราวสามกิโลเมตร

ที่ดินตรงนั้นเป็นที่ดอนและเคยเป็นวัดร้างมาก่อน แต่ด้วยใจบริสุทธิ์

ตาไม่คิดจะขุดหากรุสมบัติเหมือนที่หลายคนเข้าใจ

ตาถากถางจนป่าโล่งเตียนราวสองไร่เศษ ส่วนต้นโพธิ์

กับแนวกอไผ่ด้านหนึ่งนั้นเว้นไว้ไม่ตัดโค่น ผู้เขียนจำสวนกล้วยแห่งนี้ได้ดี

เพราะตามแม่ไปตัดกล้วยบ่อย ๆ หน้าน้ำไปทางเรือ ผ่านทุ่งนาที่เลียบหมู่บ้าน

นาแปลงแคบ ๆ แต่ยาวสุดสายตา เรียกกันว่านาแถวเดียว

…..แม่บอกว่าในอดีตเป็นแม่น้ำเก่าไหลมาจากตอนเหนือของอำเภอทุ่งเสลี่ยม

เมื่อเวลาผ่านไปนับร้อยปี แม่น้ำตื้นเขินจนกลายเป็นผืนนา

เมื่อพายเรือมาถึงสวนกล้วย ท่าขึ้นจะอยู่บริเวณต้นโพธิ์

มีลักษณะเป็นโค้งหักศอก น้ำแทงคุ้งหลายชั่วอายุคนมาแล้ว

คุ้งน้ำนี้เคยมีเรือสำเภามาล่ม มีคนพบเสากระโดงเรือในสมัยที่ตายังเล็ก ๆ

ทำให้ร่ำลือกันไปว่ามีโซ่ทองคำจมลงไปกับเรือ

ทั้งเรื่องสวยกล้วยที่เคยเป็นวัดร้างมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย

กับเรื่องเรือสำเภาล่มเล่ากันปากต่อปาก

เป็นแรงกระตุ้นให้นักแสวงโชคแอบลักลอบเข้ามาในสวนกล้วยเสมอ

ขุดหลุมลึกนับสิบเมตรเพื่อหาสมบัติจนสวนกล้วยปรุพรุนเป็นหลุมเป็นบ่อ

สิ่งที่ได้มีแต่ก้อนศิลาแลงขนาดใหญ่มากมายทิ้งอยู่กลาดเกลื่อน

ไม่ปรากฏว่ามีใครได้ของมีค่าไป

…..เวลาผ่านไป มีคนประสบกับเรื่องแปลก ๆ ในสวนกล้วย มาเล่าให้ฟังเสมอ

เรื่องที่ผู้เขียนจำได้แม่นมีอยู่ 2 เรื่อง คือ

ยายเผื่อนเคยนำวัวมาเลี้ยงในทุ่งข้างสวนกล้วย

แล้วตอนพักกลางวันก็เข้ามางีบหลับที่กระท่อมในส่วนของตา ยายเผื่อนหลับ

ไปแล้วฝันกึ่งรู้สึกตัวนิด ๆ ว่า นาแถวเดียวกลายเป็นแม่น้ำเวิ้งว้าง

มีเรือสำเภาแล่นตัดคลื่นมาดึก ๆ ดูน่ากลัวในฝันยายเผื่อน

เรื่องวัดร้างสำเภาล่มๆ1

พยายามจะโบกมือขอโดยสารไปด้วย เมื่อว่ายเข้าไปใกล้ก็ถูกคนบนเรือผลักออกมา

เป็นเช่นนี้อยู่สองสามครั้ง จนสะดุ้งตื่น

บางทีวิญญาณที่จมอยู่กับเรือสำเภาอาจต้องการให้ใครสักคนรับรู้เพื่อจะได้อุทิศส่วนกุศลไปให้

…..อีกเรื่องหนึ่งคือมีเด็กสาววัยสิบหกสิบเจ็ดคนหนึ่งชื่อลิน

บ้านอยู่ไม่ห่างจากส่วนกล้วยนัก ฝันว่ามีหญิงชรามาบอกว่า “ไปขุดเอาเถิด

กูจะให้สักหน่อย” ในฝัน หญิงชรายังบอกอีกว่าให้ลิน เอากาบกล้วยมาทำเป็นเรือ

ใส่ข้าวปากหม้อลงไปสามคำพร้อมด้วยดอกไม้สามสี

แล้วให้ไปขอน้ำมนต์จากหมอกลางบ้านมารดศรีษะ

ถ้าหมอถามก็บอกว่าเอาไปให้น้องที่เป็นหวัด ถ้ากลัวก็ให้เอาน้องไปเป็นเพื่อน

หญิงในฝันยังบอกอีกว่า ถ้าพบยายพึงละก้อให้บอกว่าไปขุดปูป่าก็แล้วกัน

ลินทำตามคำแนะนำของหญิงชราในฝันทุกประการ

เมื่อได้น้ำมนต์มาประพรมทั้งตัวเองและน้องแล้ว

พอตะวันตกดินก็ถือเรือกาบกล้วยบรรจุเครื่องเซ่นมุ่งหน้าเข้าไปในสวนกล้วย

ใกล้จะถึงสวนลินก็พบกับยายพึง เพื่อนบ้านแถวนั้นจริง ๆ

เมื่อลินบอกว่าไปขุดปูป่า ยายพึงก็ไม่เชื่อ

แต่ผิดสังเกตที่เห็นกระทงเครื่องเซ่น จึงตามไปห่าง ๆ

ลินไม่ได้แก้วแหวนเงินทองแม้แต่ชิ้นเดียว

ลินโทษยายพึงนั่นแหละทำให้ย่าโสมไม่ยอมให้ของมีค่า

…..แม้จนปัจจุบันก็ไม่เคย มีใครขุดสมบัติในสวนกล้วยไปได้

หรืออาจจะได้แต่ผู้เขียนไม่ทราบก็เป็นไปได้

    เวลาขณะนี้ Sat Feb 24, 2018 10:46 am